Historia Pizzy


O dziwo pizza nie pochodzi z Włoch. Jej początków można szukać w starożytnej Grecji gdzie popularne były placki plangutos, czyli cienkie ciasto na które nakładano różne dodatki.
Włochy mogą poszczycić się tym, że właśnie tam pojawiło się pierwszy
raz słowo pizza. Było to już w okresie średniowiecza, a samo słowo mogło
pochodzić od picea (chleb z pieca). Pierwsza pizzeria powstała w Neapolu w 1830 roku i istnieje do dziś, jest to Antica Pizzeria Port’Alba.
Najpopularniejsza odmiana pizzy- margherita, powstała podobno w 1889
roku, specjalnie dla króla Umberto I i jego małżonki Małgorzaty, od
której imienia wzięła się nazwa dla tej pizzy. Składniki (mozarella, sos
pomidorowy, pasta z bazylii), nawiązywały do…. flagi Włoch.
Pizza w Polsce miała pojawić się wraz z dworem królowej Bony i była zaserwowana na przyjęciu weselnym królowej z Zygmuntem Starym. Był to wiek XVI, dziś pizza w Polsce jest dostępna praktycznie wszędzie.

Idei pizzy zdaje się przyświecać hasło: “Dla głodnego nie ma nic trudnego!”. Picea,
a więc dosłownie placek z wody i mąki znany był już w starożytności,
jako danie krzepiące ciało i ducha. Żołnierze Dariusza Wielkiego w
surowych warunkach wojennego frontu używali do jego wypieku własnych
tarcz! Pizza w różnych odmianach podbiła świat tysiące lat temu. Dziś
wiedzie prym jako popularny fast food, choć w swej istocie wcale nie
jest daniem ekspresowym.
Trudno stwierdzić do końca jaki kraj jest tak naprawdę ojczyzną
pizzy. Powszechnie uważa się, że są nią Włochy. To tu, w X w. po raz
pierwszy użyto tej nazwy do określenia placka drożdżowego z ziołami i
oliwą. Dziś pizza bez dodatku sosu pomidorowego nie jest pizzą, wtedy
pomidory były uznawane za warzywo trujące i dopiero na przełomie XVIII i
XIX w. zaczęto używać do wyrobu pizzy i tego dodatku.
Początkowo danie to było przysmakiem biedoty. Popularyzowało się ono
szczególnie w ubogich dzielnicach Neapolu, gdzie sprzedawane było na
ulicach. Tam też, w 1830 r. otwarto pierwszą pizzerię: Antica Pizzeria Port Alba.
Dzisiejsze włoskie pizze mają swoje korzenie w dwóch jej odmianach:
Marinara (nazwa pochodzi od ludzi morza, którzy wygłodniali po rejsie
zawijając do portu obowiązkowo odwiedzali pizzerie) oraz Margherita. Ta
druga miała być ukłonem w stronę włoskiej flagi, stąd taka jej
kolorystyka: biała mozzarella, pomidory i świeża, zielona bazylia.
Pizzeria, w której powstał ten oryginalny pomysł funkcjonuje od 1780 r.
do dziś!

Mało kto wie, że pizza gościła na stole nawet u jednego z polskich królów – Zygmunta Starego.
A to oczywiście za sprawą jego małżonki włoskiego pochodzenia –
Królowej Bony. Podczas jednego z przyjęć delektowano się na dworze
królewskim plackami z dodatkiem sera, mięsa i ziół. Danie tak przypadło
do gustu królowi, że kazał na stałe włączyć je do dworskiego menu.
Placki
ciasta drożdżowego okraszone dodatkami spotkamy w różnych kulturach,
szczególnie w basenie Morza Śródziemnego. Etruskowie zwali swoje wypieki
focaccia, dziś nazwa ta jest przypisana do spodu pizzy, czyli samego
ciasta. Grecja do dziś zajada się chlebkami pita, podobnie jak Turcja.
Swoistą odmianą picei jest indyjska paratha.
Właśnie z powodu tego jak wiele podobnych do pizzy i uważanych za
pizzę produktów spotkać można obecnie na całym globie, w 1984 r.
neapolitańscy restauratorzy postanowili ujednolicić określenie
“prawdziwej neapolitańskiej pizzy” i założyli stowarzyszenie o tej
właśnie nazwie. Według nich prawdziwa pizza powinna mieć 35 cm średnicy i
30 mm grubości, piec należy ją koniecznie w piecu opalanym drewnem i to
zaledwie przez półtorej minuty!
Historia pizzy biegnie więc dziś dwoma ścieżkami. Z jednej strony
jest to tanie i szybkie danie barowe globalnej wioski, z drugiej
przysmak, którego wyrabianie zarezerwowane jest dla wykwintnych mistrzów
włoskiej tradycji kulinarnej. W jednej i drugiej odmianie pizza ma
miliony zwolenników na całym świecie!
Tworzenie stron WWW - Kreator stron internetowych